GeenCommentaar

Waar de VVD nou voor staat is dat wij landelijk willen gaan regelen dat de politie dat kan beoordelen, dat er preventief wordt gefouilleerd, met alle waarborgen die dat moet hebben voor burgers. Wij vinden dat dat niet afhankelijk moet zijn van een linkse gemeenteraad die dat niet wil zoals in Amsterdam of een rechtse gemeenteraad die daar wel wat voor voelt.

Als het aan Fred Teeven en de VVD ligt, kan je als kiezer net zo goed thuis blijven vandaag: de gemeenteraad moet vooral niet willen bepalen waar in de gemeente preventief gefouilleerd mag worden.

Teeven zei dit gisteren in Nova Politiek (uitspraak over fouilleren op 35:45). Hij was daar in debat met Ab Klink en Eberhard van der Laan en zoveel gecombineerde redelijkheid liet hem nog verder doorslaan in populistisch gebral dan anders, want hij bracht ook nog te berde dat politici zich niet zo moeten baseren op objectieve cijfers.

GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag Alexander Pleijter, als wetenschappelijk docent op het gebied van ‘journalistiek en nieuwe media’ verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. Dit artikel verscheen eerder op zijn eigen weblog.

“Het is een rare paradox”, vertel Jan-Albert Hootsen aan de telefoon. “Mexico is een van de veiligste landen van Latijns Amerika, met een van de laagste moordcijfers. Maar voor journalisten is het totaal anders. Voor hen is Mexico na Somalië en Irak het gevaarlijkste land om te werken.”

Hootsen zegt zelf weinig te merken van het geweld tegen journalisten. “Ik woon in Mexico City en daar is het veilig. Ik kan gewoon werken. Ik ben nu in het noorden en hier is het wèl gevaarlijk, want hier zijn de drugsbendes actief die zorgen voor dood en verderf.” Dat de schrik er daar in zit merkte hij zelf. “Er wonen twee neven van mijn vriendin in de buurt, maar ze willen niet dat ik op bezoek kom. Ze geven les en hebben kinderen van drugsdealers in hun klas. Ze zijn doodsbang dat ze aangevallen worden als ze met een journalist worden gezien die misschien schrijft over de durgskartels.”

Zelfcensuur

De vele moorden, martelingen en verdwijningen zorgen ervoor dat steeds minder Mexicaanse media het nog aandurven om te berichten over de drugskartels. “Dat zijn er inmiddels nog maar één of twee. Verschillende kranten hebben op hun voorpagina aangekondigd dat ze niet meer publiceren over drugshandel, in de hoop dat hun journalisten dan niet lastig gevallen zullen worden door drugsbendes.”

“Het tast de persvrijheid enorm aan”, verzucht Hootsen. “Ik vind het buitengewoon zorgwekkend. Drugskartel infiltreren in de politiek en dat kunnen journalisten niet aan de kaak stellen. De Mexicaanse democratie is nog maar jong en wordt nu al de kop ingedrukt.”

Geen onderzoeksjournalistiek

Hij heeft niet het idee zelf gevaar te lopen. “Buitenlandse journalisten worden niet aangevallen, volgens mij is dat pas een keer gebeurt. Je moet natuurlijk wel goed weten waarmee je bezig bent.” Betekent dat dan dat hij niet over drugsbendes schrijft? “Ik probeer er wel over te schrijven, maar onderzoeksjournalistiek kan ik niet doen. Als freelancer heb ik geen hoofdredacteur achter me staan die voor me op de bres zou kunnen springen.”.

Op zijn blog besteedt hij regelmatig aandacht aan de gevaarlijke situatie voor journalisten in Mexico. “Bloggen vind ik sowieso belangrijk voor correspondenten. Naast mijn werk voor media wil ik lezers een beeld geven van hoe ik als journalist werk.” Tot zijn spijt verwijzen kranten niet naar zijn blog. “Bij mijn artikelen op internetsites komt meestal wel een link naar mijn blog. Maar kranten doen dat niet. Ik wil dat in toekomst wel afdwingen.”

Op zijn blog schrijft Hootsen in de rubriek Verslagen Pers over de problemen van journalisten in Mexico.

"In een bodyscan kun je iemand echt niet herkennen."

Aldus VVD-Tweede Kamerlid Fred Teeven die het plan van het kabinet steunt om op Schiphol de bodyscan in te voeren voor alle reizigers naar Amerika. Een parlementaire meerderheid van VVD-PvdA-CDA is al voorstander, maar een meerderheid van het Europees Parlement stemde in oktober 2008 nog tegen. Heeft u vertrouwen in de privacywaarborgen of laat u sowieso graag lichaamsvormen zien voor de veiligheid?

En wat zijn we opeens weer daadkrachtig. De bodyscanner, tot voor kort hevig controversieel wegens de potentiële inbreuk op de privacy wordt er nu 'in the heat of the moment' even doorheen gejast. Of met deze scanner de privacy meer wordt geschaad dan met fouilleren, daar denken mensen verschillend over, en ook ik ben daar niet over uit. Daarom was er ook een debat gaande.

Het gaat me hier dan ook niet specifiek over de privacy-aspecten van de bodyscanner maar de manier hoe na dit soort calamiteiten alle rede in onze parlementariërs (en mensen in het algemeen) op slag lijkt verdwenen en ze opeens bereid zijn zonder gedegen overleg, en overhaast toch maatregelen te nemen.

Want is er nu opeens echt meer bekend waardoor we dit nu ineens moeten doen? Vooraf kenden we de beperkingen van ons systeem, en er zijn nu niet opeens andere beperkingen aan het licht gekomen. Daarnaast lijkt het grote falen hier niet geweest te zijn dat er geen bodyscanners waren, maar dat duidelijke signalen vooraf, zoals een telefoontje van de vader van de terrorist-wannabe, en zijn aanwezigheid als verdachte op een lijst* werden genegeerd.

Het hals over kop invoeren van de bodyscanner komt dan wel weer daadkrachtig over en zo wordt een privacydiscussie wel heel makkelijk geslachtofferd om indruk te maken op het electoraat.

* Deze lijst omvat meer dan 550.000 namen. voor deze mensen zijn er geen extra reisbeperkingen, maar ergens moet zijn naam zijn komen bovendrijven. Als dat niet het geval is, is deze lijst natuurlijk totaal nutteloos, en waarschijnlijk is dat dan omdat hij gewoonweg te groot is.

"I don't feel good," said Mee Hyun Koo. "It's uncomfortable, scary."

Hoe ver gaan we in het beveiligen van vluchten en vliegvelden? De mislukte aanslag op eerste kerstdag resulteert in een scala aan nieuwe veiligheidsmaatregelen. Zichtbaar en onzichtbaar. Uiteraard zullen de passagierslijsten nog weer beter onder de loep genomen worden en gaan de veiligheidsdiensten 'intensiever' samenwerken. Tevens wordt er meer gefouilleerd, mag er één stuk handbagage mee in de kist en mogen mensen vanaf een uur voor de landing niet meer van hun plek en mogen ze helemaal niets - niet eens een deken - meer op schoot hebben in die tijdspanne. Onder begeleiding naar het toilet, dat soort praktijken dus.

Het is een standaardreactie, de aangescherpte veiligheidsmaatregelen. Na 11 september volgde er een serie van maatregelen en na de shoebomber moeten passagiers zelfs hun schoenen uit doen als ze door de check gaan. Sommige maatregelen worden na een tijdje terug gedraaid, maar de meeste zijn nog steeds intact. Ze zullen ook niet snel verdwijnen, met om de zoveel tijd een mislukte aanslag. Het moet de veiligheid van passagiers, personeel, vliegtuig en mensen op de grond garanderen, maar het maakt een vlucht naar New York er niet prettiger op.

Lees verder...

GeenCommentaar heeft altijd ruimte voor gastloggers. Dit stuk is van Dimitri Tokmetzis, een journalist die op zijn weblog over privacy, controle en toezicht in Nederland en daarbuiten schrijft.

Hij prijkte al een tijdje op mijn desktop en zojuist eindelijk eens tijd gehad om de laatste Verwey Jonker lezing (.pdf) over de maakbare samenleving door te spitten. Dat was geen straf. Interessant betoog van Marojolein van Asselt. Tijdens het lezen moest ik denken aan die ijzersterke observatie van Rene Boomkens in zijn boek De Nieuwe Wanorde: Globalisering en het einde van de maakbare samenleving. Hieronder zijn citaat, dan een filmpje en daarna enkele fragmenten uit de lezing. Goed om tijdens een frisse najaarswandeling eens verder op te kauwen.

"Al decennialang is de overheid aan het 'liberaliseren', 'privatiseren' en 'dereguleren', maar geconfronteerd met de verontrustende toename van onveiligheidsgevoelens onder de bevolking en met de groter wordende onrust rond integratie, moslimfundamentalisme en criminaliteit onder tweedegeneratie migrantenjongeren ontpoppen de overheid en de politiek zich plotseling als kampioenen van de maakbare samenleving. Dat is echter geen maakbaarheid die, zoals in de jaren zestig en zeventig, in het teken staat van emancipatie, vooruitgang en solidariteit, maar een die in het teken staat van surveillance, controle, misdaad- en terreurpreventie, bewaking, zero tolerance, spreidingsbeleid, inperking van privacy, kortweg: van het herstel van een autoritaire, gesloten samenleving."

Tja, geen speld tussen te krijgen. Hieronder het filmpje van Marjolein van Asselt: 'Dromen van maakbaarheid: tijd om wakker te worden'.

Lees verder...

Prima scoop van de collega's van GS. In Tienray lopen soms negers in het wild rond van het lokale asielzoekscentrum. Aangezien ze Tienray (Noord-Limburg) nog daadwerkelijk schrikken van een donker gekleurde medemens, moeten ze lichtgevende hesjes aan. Dat is een ridicuul plan. Het is niet zozeer discriminerend, al riekt het er wel erg naar. Het is stupide betutteling

Echte discriminatie zou het zijn als alleen negers de hesjes aan moeten. Echter, zolang ook lichter gekleurde asielzoekers ze aanmoeten, is er op dat vlak niet zoveel aan de hand. De argumentatie getuigt wel van een stuitende domheid en neerkijken op de asielzoeker. COA-woordvoerder Fasseur zegt in De Limburger:

"Asielzoekers hebben geen weet van de verkeersregels."

Alsof die in hun landen van herkomst geen verkeer hebben. Maar belangrijker nog; alsof ze niet zelf gewoon uit moeten kijken. Net als de inwoners van Tienray. Maar de inwoners van Tienray zijn er heel erg aan toe. Die trekken vrijwillig hesjes aan tijdens het uitlaten van de hond, volgens dezelfde woordvoerder in de Pers.

Dat is pas echt erg. In het landelijke Tienray moet iedereen die s'avonds op straat komt een hesje aan. Mensen die hun hond uitlaten. Een verliefd puberstelletje dat de anonimiteit van een bosje opzoekt. Een asielzoeker. Een zoveelste exponent van het valse veiligheidsdenken. Wat is het volgende? Klaar-overs voor vossen? Konijntjes met lichtgevende hesjes? Iedereen die op straat komt, moet aan twee dingen denken. Eén. Houd je aan de verkeersregels. Twee. Kijk uit voor anderen. Daar heb je geen hesjes voor nodig. Niet voor negers en niet voor mensen uit Tienray. Een beetje gezond verstand volstaat.

"We wilden nu in ieder geval een signaal afgeven."

Private partij Connexxion bemoeit zich met een overheidstaak, namelijk de openbare orde en veiligheid, door een deel van de wijk Oosterwei in Gouda te mijden zonder eerst met de gemeente te overleggen. Is de marktwerking in het Openbaar Vervoer zover doorgeslagen dat publieke dienstverlening op eigen houtje teruggedraaid kan worden?

De criminaliteit in Nederland is weer terug op het niveau van 1998. Of anders gezegd, de misdaadcijfers zijn fors omlaag gegaan. Of nog weer anders gezegd, de criminaliteit daalt niet meer. Allemaal waar als je de laatste cijfers over criminaliteit gelooft die het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) afgelopen maandag publiceerde.

Bij deze cijfers gaat het om het aantal geregistreerde misdrijven, variërend van verkeersmisdrijven, vernielingen en geweld. Is er reden voor optimisme? Of je blij moet zijn met de gepubliceerde cijfers hangt van een aantal zaken af: bijvoorbeeld waar je je bevindt of welke misdrijven je erger vindt.

Lees verder...

Sinds 11 september 2001 lijkt de wereld in de greep van angst te zijn. Dan Gardner pakt de getallen erbij en prikt de angst door: het leven is nog nooit zo risico-arm geweest als nu.

Nadat ze de beelden van de vliegtuigen die zich in het World Trade Centre in New York boorden, hadden gezien, stapten Amerikanen massaal in de auto om zich te verplaatsen. Voor hen even geen vliegen – veels te gevaarlijk. Dat effect hield ongeveer een jaar aan, becijferde statisticus Gerd Gigerenzer. Omdat vliegen ondanks de aanslagen gemiddeld veiliger bleef dan autorijden, liepen Amerikanen door de switch naar de auto een groter risico op een dodelijk ongeluk. De aanslagen op het WTC kostte bijna 3000 mensen het leven. De daaropvolgende switch naar de auto nog eens 1600.

Lees verder...

Leven in een democratische rechtsstaat betekent nu eenmaal niet de vrijwaring van angst, risico's en onveiligheid.

Aldus Drs M. Borren in haar antwoord op de stelling "Vrijspraak Hofstadgroep bewijst dat antiterrorismewetgeving moet worden uitgebreid" in het februarinummer van Filosofie magazine.