Tags: documentaire

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Dr. Nakamats springt er vrolijk op los met behulp van een van zijn uitvindingen de PyonPyon (Foto: calorielab.com)

Deze week was Amsterdam in de ban van IDFA. Eén van de leukste documentaires die tijdens het grootste documentairefestival ter wereld vertoond werden, is zonder twijfel "The Invention of Dr. Nakamats" van de Deense regisseur Kaspar Astrup Schröder. Een uur lang wordt ons een kijkje gegund in het leven van de 81-jarige Japanse uitvinder en cultfiguur Dr. Yoshiro Nakamatsu.

Dr. NakaMats (zoals hij zijn naam het liefst gespeld ziet), is niet zomaar een uitvinder: nee, de beste man heeft het wereldrecord aantal patenten op zijn naam staan. In één van de openingsscenes vertelt de zelfverzekerde doctor dat hij er meer dan 3300 bezit, waarmee hij de nummer twee -Thomas Edison- ruim achter zich laat. Hieronder bevinden zich naar eigen zeggen ook de uitvindingen van de Floppy Disk en de Taximeter. In het uur dat volgt maken we kennis met een aantal andere uitvindingen van onze held.

Zo passeren het onderwaterschrijfblok, de mysterieuze 'Love Jet 200' spray en de PyonPyon springveerschoenen de revu. De bejaarde Dr. NakaMats mag zelf ook graag een rondje springlopen op zijn uitvinding, hij oogt nog erg kwiek en is er zelf van overtuigd minimaal 140 jaar oud te worden. Om dat laatste te bewerkstelligen let hij erg goed op zijn voeding: in 2005 won hij de Ig Nobel prijs voor het feit dat hij 34 jaar lang iedere maaltijd fotografeerde. Door deze data met zijn bloedwaarden te combineren kwam hij tot weer een nieuwe uitvinding: een geniaal voedingssupplement. Dat Dr. NakaMats een gezonde dosis humor bezit blijkt wel uit de speech die hij gaf bij de uitreiking van de Ig Nobel prijs: "I believe long life should be longer, speech should be short".

Lees verder...

Dance for All (Foto: Cinedans/dance for all)

Liefhebbers van mooie documentaires hebben mazzel, want Cinedans directeur Janine Dijkmeijer heeft aangekondigd dat de schitterende film 'Dance for All' vanmiddag nog een keer vertoond zal worden op het dansfilm festival. De film opende afgelopen donderdag al het zesde Cinedans festival en aan het aanhoudende applaus te horen waren de afgezanten van GeenCommentaar niet de enige die met open mond hadden zitten kijken.

Dance for All vertelt het verhaal van de gelijknamige dansschool in de townships van Kaapstad. Het openingsshot maakt in het kort duidelijk wat de school betekend voor de leerlingen: hoofdpersoon Nqaba wandelt 's ochtends uit de armoede van zijn anonieme krotje naar de dansschool, waar hij zijn talenten kan gebruiken. Al tien jaar komen hij en andere bewoners van de krottenwijken de school van Philip Boyd en Phyllis Spira. Toen zij, als enige blanken, het project opzetten werden ze aanvankelijk met argusogen aangekeken (en erger: bedreigd en zelfs neergestoken) door de townships-bewoners. Maar nu werd de school alom gerespecteerd en ziet men in dat Dance for All niet alleen wat regelmaat en afleiding geeft aan 500 kinderen, maar voor de allerbesten ook kansen biedt om aan het uitzichtloze bestaan te ontkomen.

Lees verder...

In GC's Zondag Matinee elke week speciaal voor uw kijkgenot een fascinerende documentaire, een spraakmakend TV-programma of een bijzonder (leuk) cabaretfragment.

Cartoontekenen (Foto: Flickr/Simone Koster / anderkaliber)

‘Het Uur van de Wolf’ filmde in 2007 in Parijs tekenaar/cartoonist Bernard Holtrop voor de documentaire De Koele Woede. Holtrop woont al sinds 1968 in Frankrijk en tekent daar o.a. voor Libération en satirisch weekblad Charlie Hebdo, waar ook Kamagurka voor tekent. In Nederland maakt hij politieke tekeningen voor HP/ De Tijd.

De documentaire laat op een prachtige manier het leven van Holtrop (pseudoniem ‘Willem’) en zijn vrouw zien. Holtrops tekeningen zijn politiek, controversieel, soms schokkend en vaak erotisch. Zijn tekeningen lijken tegenovergesteld aan het karakter dat uit de documentaire naar voren komt. Een zachtaardige, wat onhandige man die na 37 jaar huwelijk nog steeds ontzettend verliefd is op zijn Noorse vrouw Medi, een gedecideerde, uitgesproken vrouw die haar man op een gezonde manier bewondert maar ook niet schroomt hem op slecht gelukte tekeningen aan te spreken. Als het niet leuk is lacht ze niet. Mooiste quote: “Ja, kom nu maar naar huis, ik heb ze net dat drieluik laten zien, je weet wel, die waar ik met een bos penissen op sta”.

Lees verder...

Verkiezingsuitslagen

Amsterdam: PvdA won heel gemakkelijk

Dossiers

Series

Highlights

RSS Feeds