"De Piratenpartij en WikiLeaks delen fundamentele waarden. We hebben hetzelfde doel: Privacy voor de burger en transparantie voor het gezag."
Volgens Rick Valkvinge, kapitein van de Zweedse piratenpartij, zijn er veel overeenkomsten tussen klokkenluiders en piraten.
Het bloggen in Nederland lijkt op een kruispunt te staan. In korte tijd verschenen er een aantal boeken over weblogs in Nederland en de kunst van het bloggen. Welke kant gaat het op met webblogs? Is er nog hoop of een toekomst voor bloggen? Of nemen nieuwe speeltjes zoals Facebook en Twitter en iPhone apps de wereld over? Wie interesseert zich nog in de zieleroerselen van de eenzame bloggert op een zolderkamer? Meer dan 140 tekens gebruiken lijkt niet meer in de mode. Sterker nog, het oergevoel komt misschien wel nooit meer terug? Uit de recent gepubliceerde blogboeken "Bloghelden" van Frank Meeuwsen en "Sex, Blogs & Rock-'n-roll" van Ernst-Jan Pfauth borrelt een aantal mogelijke toekomstscenario's op voor het bloggen in Nederland. Welke is volgens u het meest realistisch?
De bemoeienis van de overheid met het internet groeit met de dag. En dat geldt niet alleen voor landen als China, Iran of Saoedi-Arabië. Begin juli organiseerde de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Verhagen samen met zijn Franse collega Kouchner een conferentie over internetvrijheid in andere landen. In een gezelschap van regeringsvertegenwoordigers van 18 landen, ngo's en bedrijven spraken zij over het beter naleven van internationale verdragen, een gedragscode voor bedrijven die technologie leveren, hulp aan cyberdissidenten en het internationale juridische kader voor het internet. En zij wijdden mooie woorden aan de bescherming van grondrechten op het internet. Nog dit jaar krijgt de conferentie een vervolg in Nederland. Verhagen en zijn collega werken aan een gedragscode met richtlijnen voor de export van internetfilters.
Verhagen heeft kennelijk weinig contact met zijn Nederlandse collega Hirsch Ballin. Deze publiceerde niet kort daarna voor Nederland een concept-wetsontwerp Bestrijding Computercriminaliteit waarin het Openbaar Ministerie volgens Bits of Freedom een censuurknop krijgt. Zonder rechterlijke toetsing zou het OM volgens dit ontwerp straks Internetaanbieders kunnen verplichten een site te blokkeren als er een vermoeden is van een strafbaar feit. Dat is een wel erg ruime formulering waar van alles en nog wat onder kan vallen, van kinderporno tot het downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal of het toegankelijk maken van gedigitaliseerde oude kranten.
Gisteren kregen we een voorproefje van wat er straks misschien mogelijk zal zijn als het OM de macht krijgt om sites zonder tussenkomst van de rechter op zwart te zetten. Bert Brussen, voltijd journalistieke internet-etter pur sang, kreeg de organisatie op zijn dak. Eerst even wat context. In maart constateerde Brussen dat een twitteraar genaamd MoManagerMo de volgende frisse tweet had geplaatst: "Rijkelijke beloning voor diegene die Wilders z'n keel doorsnijdt. Liefst van rechts naar links, maar van links naar rechts is ook ok."
Brussen plaatste een screenshot van die tweet op zijn site onder de kop "Wilders met de dood bedreigen doe je zo". Toegegeven, er is wat weinig context rondom het plaatje, maar als je een paar seconden nadenkt en kijkt op zijn site kan je niet anders dan concluderen dat Brussen tegen de leus ageert en hem niet onderschrijft.
Zo in de komkommertijd probeert het demissionaire kabinet Balkenende nog even een verregaande censuurmaatregel te introduceren. Op dit moment is het nog zo dat een website of internetdienst, als daar volgens het OM strafbare dingen op staan, alleen maar door een dwangbevel van de rechter-commissaris van het internet kan worden verwijderd of geblokkeerd.
Als het aan Ernst Hirsch Ballin ligt gaat dat veranderen. Als hij en zijn ministerie hun zin krijgen zal het OM het recht krijgen om sites te laten verwijderen of blokkeren als zij een "strafbaar feit" constateert, zonder tussenkomst van de rechter. De term "strafbaar feit" is breed interpreteerbaar. Het kan uiteraard om kinderporno gaan, maar ook om een site die youtube-filmpjes embed die volgens BUMA auteursrechtelijk beschermd zijn. Of cartoons, natuurlijk.
Deze regel vraagt er om misbruikt te worden. Want pas achteraf wordt door de rechter getoetst of de verwijdering of blokkering terecht was. Maar dan is het leed vaak al geleden. De burger of bedrijf die onterecht werd aangepakt krijgt dan bijvoorbeeld wel gelijk, maar zijn in de tussentijd wel geïntimideerd waardoor ze toch stoppen met de activiteit. Daarnaast is het heel goed mogelijk dat informatie in opdracht van het OM permanent gewist is. Zo krijgt het OM buiten de rechtsgang om toch nog haar zin. En hoe lang gaat het duren voordat iemand achteraf gelijk krijgt? Is dat een procedure van uren, of van dagen, weken, maanden? Hoogstwaarschijnlijk dat laatste, en in de tussentijd blijft de site onbereikbaar. Dat zou de doodsteek kunnen zijn voor een blog of bedrijfssite.
De voorgestelde wetgeving is wederom een ondermijning van onze rechtsstaat en een verder afglijden naar een achteraf-rechtsstaat waar je vogelvrij bent en pas gelijk krijgt als het al te laat is. En dat moet koste wat kost voorkomen worden.
T-Mobile wil dat Google mee gaat betalen voor het dataverkeer dat ze veroorzaken met hun dataintensieve diensten, zoals YouTube. De organisatie Bits of Freedom en Consumentenbond zijn tegen, wegens de schending van "het open karakter van het internet." Op zich is dat een goed punt, maar er zijn ook goede argumenten de andere kant op en die blijven toch vaak wat onderbelicht.
Ten eerste is het al zo dat er nu al geen sprake is van een volstrekt open internet. Het artikel op Tweakers geeft al het voorbeeld van Vodafone, dat €5,- per maand extra vraagt voor het gebruik van VOIP-diensten. Logisch, want dat zijn gespreksminuten die Vodafone misloopt. Het is ook zo dat bij goedkope internetabonnementen al vaak geen toegang tot nieuwsgroepen zit en dat het expliciet verboden is om een FTP-server te draaien. Wie dat wel wil is aangewezen op een duurdere provider als bv XS4All.
Uiteindelijk moeten er hier wel goede afspraken over worden gemaakt, anders wordt het een rommeltje. In principe zijn er drie mogelijke modellen:
Hier op GC linken we graag naar onze bronnen. Daarbij pakken we een stukje relevante tekst, en linken die naar de pagina op de website waar we onze tekst op baseren. Dus niet naar de voorpagina van de site. Dit heet deeplinken, en het is wat het internet groot heeft gemaakt.
In de Belgische krantenbranche denken de kranten echter anders over deeplinken. Daar is op dit moment een campagne bezig waarin de Belgische stichting Reprocopy het publiek voorlicht wat wel en niet mag. En wat wel en niet toegestaan is is op z'n zachts gezegd nogal vreemd. Voor ons is dit van belang omdat wij ook linken naar Belgische kranten. Een paar opmerkelijke eisen uit de campagne:
Enkel de titel en een beperkt aantal karakters (max. 150) mogen worden gereproduceerd (geen foto’s!).
Julian Assange is betrokken bij Wikileaks, een site die informatie die beschikbaar is gemaakt door klokkenluiders openbaar maakt. Hij is al tijden erg kritisch op de media. Logisch, want Wikileaks bestaat bij de gratie van het falen van de main stream media. Volgens hem zijn de media gemakzuchtig en lui.
Hij pleit voor een wetenschappelijker journalistiek. In de wetenschap kan je geen paper publiceren zonder een uitgebreide en door iedereen te verifiëren bronnenlijst. Waarom niet dezelfde eisen stellen aan journalistieke publicaties?
Het klassieke - en valide - argument is altijd geweest dat er geen ruimte was en is in de krant. Je kan moeilijk onder elk krantenartikel een lijstje met bronnen, en indien nodig de complete tekst van de bron toevoegen. Maar sinds het internet mainstream is geworden, nu toch alweer een jaartje of tien, gaat dat argument niet meer op: dataverkeer en opslagruimte kosten zo goed als niets meer en zijn in grote hoeveelheden voorhanden.
Op dat vlak houdt niets de vooruitgang tegen, maar de journalistieke mores is nog niet aangepast aan dit nieuwe tijdperk. En of dat gaat gebeuren is nog maar de vraag. De oplages lopen terug en vooral de kranten zijn nog druk zoekende nieuwe inkomstenbronnen aan te boren, want de opbrengsten van het internet compenseren dit niet. Het laatste waar de kranten op zitten te wachten is dat het het schrijven van een stuk lastiger gaat worden en langer gaat duren.
Nog een groot obstakel is bronbescherming. Als er geëist wordt dat de bronnen openbaar zijn, dan droogt de anonieme aanvoer van informatie snel op. Het is namelijk vaak belachelijk makkelijk om geanonimiseerde informatie te herleiden naar personen.
Dit maakt het onwaarschijnlijk dat de visie van Assange snel realiteit zal worden. Maar het kan geen kwaad om er eens naar te kijken en te bepalen of het mogelijk is een werkzaam model te ontwikkelen.
"Internet moet een open forum blijven waarop de vrijheid van meningsuiting wordt beschermd. Landen, organisaties en bedrijven moeten zich gezamenlijk inzetten om de vrije stroom van informatie te waarborgen."
Dat stelde demissionair minister Maxime Verhagen (minister van buitenlandse zaken, CDA) donderdag in Parijs in een toespraak aan het begin van een conferentie over internetvrijheid.
Elders riepen CDA Europarlementariërs de Europese Raad en de Commissie op 'de toepassingssfeer van Richtlijn 2006/24/EG uit te breiden tot zoekmachines'. En die Richtlijn gaat over de bewaarplicht, op grond waarvan jouw provider een jaar lang moet opslaan met wie je belt, waar je mobiele telefoon is en wanneer je inlogt op internet.
Van luisteren naar Shirky word ik altijd heel optimistisch. Dankzij de moderne techniek hebben mensen veel vrije tijd. Tot einde van de vorige eeuw stelde de techniek ons alleen maar in staat om dit cognitieve surplus voor consumptieve doelen gebruiken - TV kijken, en andere passief vermaak. Maar de techniek is nu verder ontwikkeld, wij kunnen op internet met minimale middelen zelf een bijdrage leveren. Of het nu een leuke foto is op Flickr of een arbeidsintensieve bijdrage aan een groot open source project. Ik zelf ben gestopt met (passief) TV kijken en ben gaan bloggen. Zonder daar ook maar een cent voor betaald te krijgen zit ik soms uren te ploeteren op een stukje. Waarom doen mensen dat? Clay Shirky heeft een verklaring.
(via Andrew Sullivan)
Waarschuwing: dit is een zuur stukje.
Mijn jongere broers hadden een Super Nintendo met Street Fighter II. Zo een karatespel waarbij je met jouw poppetje het andere poppetje in elkaar moet beuken. Door toetsen in de juist volgorde in te drukken kon je speciale, extra harde slagen en trappen maken. In het bijbehorende boekje stond allemaal keurig in het Nederlands uitgelegd hoe dat moest. Eén van die speciale beweging was 'de wervelwindschop'. Ik vond dat een mooie term, zo met die alliteratie, maar mijn broertjes ergerden zich er helemaal dood aan. Die hielden stug vast aan 'hurricane kick'.
Die scheiding der geesten zette zich door. Zelf speel ik nooit meer computerspellen, maar mijn broers zijn aangeland bij de Playstation 3. Waarop ze geen spellen spelen, maar 'gamen'.
In de strijd tegen kinderporno op fronten waar niet eens gevochten wordt heeft het Europese parlement in haar onmetelijke wijsheid verzocht dat ook al uw zoekopdrachten opgeslagen gaan worden. Uiteraard helpt dat niets, want er is geen pedofiel die 'ik zoek kinderporno' intikt op Google, maar goed. Doen alsof je iets doet is heel politiek 2.0. Deze nieuwe slag voor de vrijheid is mede mogelijk gemaakt door onze christelijke eurodigibeten, sorry, parlementariërs Wim van de Camp (CDA), Lambert van Nistelrooij (CDA), Corien Wortmann-Kool (CDA), Peter van Dalen (CU) en Bastiaan Belder (SGP).
Gelukkig kan je er zelf relatief eenvoudig voor zorgen dat deze ongehoorde inbreuk op uw privacy ongedaan wordt gemaakt. Zoek vanaf nu niet meer op http://www.google.com, maar op httpS://www.google.com. Uw zoekopdracht wordt zo netjes versleuteld verstuurd en dat maakt het de overheid en Europa (m/v) een stuk lastiger uw doen en laten op deze zoekmachine te volgen.
U kan ook een andere route nemen. In plaats van informatie versleuteld te versturen kan je Europa ook helpen haar database met zoekopdrachten te vullen. Met onzin wel te verstaan. De Firefox-plugin 'TrackmeNot' maakt meerdere keren per minuut een verbinding met Google en voert daar een willekeurige zoekterm in, welke flinke extra ruis veroorzaakt bij de mensen die met u willen meekijken.
Elke dag wordt er gepeild, redacties van praatprogramma's draaien overuren en er zijn meer kieshulpen dan politieke partijen. Het aantal behandelde onderwerpen is echter beperkt (lees: het H-woord en coalitievorming). GeenCommentaar duikt een stuk dieper in de materie en zet voor een aantal verschillende onderwerpen de verkiezingsprogramma's naast elkaar. Nu: cultuur en media.
De campagne zou gaan over integratie, maar hij gaat over de economische crisis. Bij het eerste onderwerp wordt er nog wel eens lippendienst bewezen aan de cultuur en dan specifiek de Nederlandse, maar bij het tweede is cultuur hoogstens een extra bezuinigingspost. In de campagne speelt het cultuurbeleid daarom tot nu toe geen enkele rol. Dat is ook te zien in de paragrafen over cultuur van de verkiezings- programma's: die zijn in de meeste gevallen kort tot zeer kort. De televisie- en zang-haters van de SGP hebben zelfs geen cultuurparagraaf, alleen een stukje over media. De Partij voor de Dieren en Trots op Nederland hebben ook niet bepaald veel aandacht besteed aan dit onderdeel van het programma en komen elk met drie korte punten. Financieel is er niet veel interessants te melden, omdat de bedragen die de rijksoverheid in cultuur stopt zo laag zijn dat ze vallen onder de post 'overig'. Dit is alles wat het CPB te melden heeft:
"Zeven partijen bezuinigen op de publieke omroep. Alleen PvdA en SP doen dat niet. De SP en GroenLinks trekken per saldo extra geld uit voor cultuur, D66 houdt de cultuuruitgaven constant, terwijl de overige partijen allemaal bezuinigen op cultuurbeleid en/of subsidies."
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Gisteren werd in het Muziekgebouw aan het IJ te Amsterdam de conferentie 'The Web and Beyond' gehouden. Gedurende één dag kwamen web- en interactiedesigners uit heel Nederland bijeen om te luisteren naar vele nationale en internationale sprekers en hun ideeën over de (verre) toekomst van het Web.
Onder de sprekers was design consultant Stephen P. Anderson die in een goed samengesteld praatje uiteenzette hoe bekende psychologische effecten ingezet kunnen worden voor het ontwerpen van effectieve (web)applicaties. Anderson verzamelde zijn als designer opgedane kennis op een set speelkaarten: Mental Notes. Op deze brainstorm-kaarten staan simpele psychologische effecten die gebruikt zouden kunnen worden voor het ontwerpen van succesvolle producten, services of websites. Anderson pikte er in zijn praatje één in het bijzonder uit: die van de feedback-loop.
|
|
13:58
RSS Feeds