GeenCommentaar

Van 14 tot en met 24 april vindt in de hoofdstad voor alweer de 26e keer het Amsterdam Fantastic Fantastic Film Festival plaats, onder de naam Imagine. Ook dit jaar zijn wij van GC er weer bij.

Het Imagine film festival loopt alweer op z'n einde. Tot aanstaande zaterdag kan je nog genieten van Horror, Fantasy, Science Fiction en Animatiefilms. En die laatste categorie doet het erg goed: in de tussenstand van de publieksprijs de "Silver Scream Award" gaan twee animatiefilms nek aan nek aan de leiding.

Aan kop met een waardering van 8,80 staat de fantastische poppenanimatie The Fantastic Mr. Fox. Roald Dahl, schrijver van het gelijknamige verhaal, had geen betere verfilming kunnen wensen. Een goede boekverfilming is immers niet een letterlijke kopiering van de bladzijden naar film, maar heeft een eigen smoel. Dat was aan regisseur Wes Anderson (bekend van films als The Royal Tenenbaums) wel besteed. Hij kneedde het verhaal tot een filmscript en impregneerde het met zijn eigen stijl humor. Met de keuze van de stemacteur voor de hoofdpersoon koos Wes Anderson ook voor een eigen stijl: het is gedurende de film niet mogelijk Mr. Fox los te zien van George Clooney, die de vos met zijn gebruikelijke schwung inspreekt. The Fantastic Mr. Fox is een erg geslaagde combinatie van het werk van drie grootheden (Dahl, Anderson, Clooney). Een verdiende nummer één.

Lees verder...

Van 14 tot en met 24 april vindt in de hoofdstad voor alweer de 26e keer het Amsterdam Fantastic Fantastic Film Festival plaats, onder de naam Imagine. Ook dit jaar zijn wij van GC er weer bij.

Het was deze zaterdag een relatief rustige Night of Terror, zo valt te lezen op de Imagine site. Wie voor het eerst op de NOT aanwezig geweest zou zijn zou waarschijnlijk in lachen uitbarsten want er werd weer zo'n acht uur lang ge-hoerd en ge-homo'd, wc-rollen gegooid en gestrooid met meer of minder gevatte opmerkingen en pleidooien aan de acteurs om alsjeblieft gauw een bloederige dood te sterven. Dat lang niet iedereen het idee achter de feestnacht kent, werd in een pauze triomfantelijk verkondigd door Mr. Horror Jan Doense: twee arme zielen hadden hun geld teruggeeist omdat ze door het geschreeuw de films niet konden volgen. Dat geschreeuw maakt het natuurlijk ook lastig om iets zinnigs te zeggen over de vier films die we voorgeschoteld kregen, maar hier toch een poging.

Het feest begon - drie kwartier te laat door overijverige security - met REC [2]. Meestal zijn films met een nummer in de titel een slecht idee, maar dit vervolg op de succesvolle Spaanse zombiefilm [REC] was zeker niet onaardig. De film begint precies waar de vorige eindigde: het spaanse flatgebouw is nog altijd bezeten door zombies. Rec 2 begaat wel de klassieke sequel-fout door alles wat in het eerste deel gebeurde te willen uitleggen, maar de sfeervolle schrikmomenten maakten een hoop goed. Een meisje naast ons hield het ondanks het gejoel van de NOTters maar lastig uit en gilde het steeds uit: een goed teken.

Lees verder...

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de allernieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland. Tevens vindt van 14 tot en met 24 april in de hoofdstad voor alweer de 26e keer het Amsterdam Fantastic Fantastic Film Festival plaats, onder de naam Imagine. Ook dit jaar is GC er weer bij. Vandaag een onwaarschijnlijke crossover-post.

Volgens psychoanalytici en cultuurfilosofen weerspiegelt de inhoud van horror-films en -boeken de werkelijke onderhuidse angsten van een maatschappij. Dit effect is misschien wel het allerduidelijkst terug te zien in het horror-film-stereotype van de gevaarlijke 'Mad Scientist', de Gestoorde Professor.

Het horrorgenre kent vele voorbeelden: van H.G. Wells' Dr. Moreau die er een eiland vol zelfgemaakte monsters op nahoudt, tot de gestoorde genieën die doden weer tot leven wekken in H.P. Lovecraft's Re-animator of Mary Shelley's Dr. Victor Frankenstein. Als er monstrositeiten, wandelende doden, wormgaten naar andere dimensies of moordlustige vliegende apen gecreeerd moeten worden, worden de geschifte onderzoekers weer uit de kast gehaald.

Lees verder...

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media.

"Een document van jeugdnostalgie en arche- typische zinnenprikkeling." Regisseur Gus van Sant is ervan overtuigd met zijn verfilming van de populaire gameklassieker Tetris een schot in de roos te plaatsen. De film beleeft zijn première op 16 juli tijdens het filmfestival van Andorra; filmkenners spreken nu al van 'een arthouseklassieker van mastodontische omvang'.

De Grand Canyon rond het dorpje Herpes Junction vormt gedurende ruim twee uur het decor van de film. In de film wordt het dorpje getroffen door blokken met verschillende vormen uit de hemel vallen en in het niets verdwijnen zodra zij een aaneengesloten rij vormen. De kijker wordt gedurende de film in spanning gehouden: welke vorm zal het volgende blok hebben en zal deze weer een rij doen sluiten?

Lees verder...

Van 14 tot en met 24 april vindt in de hoofdstad voor alweer de 26e keer het Amsterdam Fantastic Fantastic Film Festival plaats, onder de naam Imagine. Ook dit jaar zijn wij van GC er weer bij. Vandaag een vooruitblik op de legendarische Night of Terror en wat andere tips.

Moesten de splatterfans het vorig jaar nog met een verkorte versie van de NOT doen, dit jaar is de Night of Terror in vol ornaat terug. Deze legendarische horrornacht zal plaatshebben in de nacht van 17 op 18 april. Vaste elementen zijn weer het lomp meeschreeuwen naar het scherm (tip voor beginners: alle vrouwen zijn hoeren, alle mannen zijn homo's), de Scream Queen contest, het wc-rollen gooien en gebroederlijk juichen zodra iemand bloederig aan zijn einde komt. Op het NOT programma staan weer vier films en het is duidelijk te merken dat we met een heuse Zombie-versie van doen hebben.

Om middernacht begint het feest met REC [2]. Als dit vervolg op de succesvolle Spaanse zombiefilm [REC] (die ondertussen een slappe Amerikaanse remake kreeg) maar half zo eng is als zijn voorganger zal de film voor heel wat nagels in het pluche van Kriterion zorgen.

Lees verder...

Van 14 tot en met 24 april vindt in de hoofdstad voor alweer de 26e keer het Amsterdam Fantastic Film Festival plaats, onder de naam Imagine. Voor degenen die het nog niet weten: het AFFF is al jaren het leukste filmfestival van Nederland. Het richt zich op fantastische films, horror, science fiction en animatie en heeft als stralend middelpunt de beruchte 'Night of Terror', die dit jaar in de nacht van 17 op 18 april zal plaatshebben. Dit jaar heeft het filmfestival weer een nieuwe locatie: het Kriterion filmtheater, waar het festival in 2000 en 2001 ook al eens te gast was. Net als afgelopen jaren zal uw trouwe GeenCommentaar verslaggever zich tussen het perscorps voegen en verslag doen van het festival. Vandaag een blik vooruit, wat heeft het 26e AFFF voor u in petto?

Lees verder...

In 2007 woedde er op GC een debat over de merites van de film Sicko van Michael Moore. De meningen waren verdeeld. Sommigen tekenden bezwaar aan tegen Moore's neigingen om de zaken te simplificeren en halve waarheden te verkondigen. Anderen meenden dat dit de enige manier was om het grote publiek te bereiken, en dus echt iets te veranderen.

De culminatie van het project van Moore is afgelopen zondag bereikt, met de goedkeuring van een plan om de Amerikaanse gezondheidszorg te hervormen. Nu kunnen we nog een keer naar Sicko kijken, en ons afvragen tot in hoeverre de film aan dit succes heeft bijgedragen.

Lees verder...

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media.

James Camerons Avatar is een commercieel succes en een technologische triomf, maar qua diepgang valt er nog wel wat op af te dingen, zo bleek de afgelopen weken. Het verhaal, over blauwe übersmurfen die één zijn met de natuur en bedreigd worden door de boze imperialistische mens, zou enorm voorspelbaar en ééndimensionaal zijn. De kritiek zit de perfectionist Cameron niet lekker. Daarom brengt hij binnenkort in Imax-theaters een 'Philosopher's Cut' uit, waarin ook het verhaal driedimensionaal en gelaagd wordt.

Lees verder...

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Gisteren zag ik dan eindelijk James Cameron's technisch meesterwerk Avatar, met een gigantische 3D-bril op de neus. Inderdaad, het is 'Dances with Smurfs' zoals een belangrijk filmcriticus opmerkte, maar na alles wat ik erover gelezen had viel de film mij 100% mee: we hebben hier inderdaad van doen met een fenomeen van het kaliber Star Wars, Jurassic Park, Titanic of Lord of the Rings. Wat je terugziet is het perfectionistisch oog voor detail waarmee James Cameron zestien jaar lang aan de film werkte. Over alle details is al veel geschreven, ook vanuit een wetenschappelijk oogpunt: de flora en fauna van de verzonnen wereld Pandora, over de astrofysica, ze passeren allemaal de revue. Mij viel ook het werk van die ene Ph.D. op de aftiteling van de film op: de verzonnen taal van de Na'vi, de blauwe reuzen die Pandora bevolken.

Voor de ontwikkeling van deze taal riep James Cameron de hulp in van Paul R. Frommer. Frommer is professor aan de University of Southern California (USC) en schnabbelt bij als linguistic consultant. Hij kreeg van Cameron de opdracht een nieuwe taal te maken die volledig nieuw was, niet teveel op één bestaande taal leek en relatief gemakkeliijk te leren viel.

Lees verder...

In een recent artikel in de Guardian werd de neergang van de filmcultuur beklaagd. Waren er vroeger fijnzinnige meesters als Yasojiru Ozu actief, daar wordt het nu beheerst door megalomanen zoals James Cameron. Vergeten wordt dat er een regisseur actief is die bijna het volmaakte tegenbeeld van Cameron is.

Werner Herzog en James Cameron zijn slechts bij één gelegenheid direct de concurrentie aangegaan. De Amerikaanse National Science Foundation bood een beurs aan voor een filmmaker om naar Antarctica te gaan. James Cameron schreef erop in, met het voorstel om een crew van 36 man mee te nemen. Omdat het 10.000 dollar per dag kost om een mens op Antarctica in leven te houden keek de stichting toch even verder, en kwam bij Werner Herzog uit, die voorstelde om met een crew van twee mensen te komen - een cameraman, en zichzelf als geluidsman. Het resultaat was de documentaire Encounters at the End of the World.

Lees verder...

'Avatar' is een spectaculair vormgegeven SF-film, met een boodschap die, oppervlakkig gezien, vanuit een progressief-links perspectief prijzenswaardig is. De film is voor het milieu, voor een natuurlijke manier van het leven in overeenstemming met de natuur, tegen militarisme en roofkapitalisme. De vernietiging van de planeet Pandora lijkt nadrukkelijk geinspireerd op de diverse imperialistische projecten van de Verenigde Staten. Het is een beetje Vietnam, een beetje Iraq, een beetje Afghanistan, en het bevat zelfs een snufje Somalië. Op het oog is de film, met zijn Amerikaans snauwende schurken, het volmaakte tegendeel van de patriottische, schreeuwerige, western-achtige films waarop Hollywood ons soms tracteert. Op een iets dieper niveau blijkt echter, dat de film voortkomt uit een denkwijze die heel erg met die van zijn ´rechtse´ tegenhangers overeenkomt.

Lees verder...

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Deze week was Amsterdam in de ban van IDFA. Eén van de leukste documentaires die tijdens het grootste documentairefestival ter wereld vertoond werden, is zonder twijfel "The Invention of Dr. Nakamats" van de Deense regisseur Kaspar Astrup Schröder. Een uur lang wordt ons een kijkje gegund in het leven van de 81-jarige Japanse uitvinder en cultfiguur Dr. Yoshiro Nakamatsu.

Dr. NakaMats (zoals hij zijn naam het liefst gespeld ziet), is niet zomaar een uitvinder: nee, de beste man heeft het wereldrecord aantal patenten op zijn naam staan. In één van de openingsscenes vertelt de zelfverzekerde doctor dat hij er meer dan 3300 bezit, waarmee hij de nummer twee -Thomas Edison- ruim achter zich laat. Hieronder bevinden zich naar eigen zeggen ook de uitvindingen van de Floppy Disk en de Taximeter. In het uur dat volgt maken we kennis met een aantal andere uitvindingen van onze held.

Zo passeren het onderwaterschrijfblok, de mysterieuze 'Love Jet 200' spray en de PyonPyon springveerschoenen de revu. De bejaarde Dr. NakaMats mag zelf ook graag een rondje springlopen op zijn uitvinding, hij oogt nog erg kwiek en is er zelf van overtuigd minimaal 140 jaar oud te worden. Om dat laatste te bewerkstelligen let hij erg goed op zijn voeding: in 2005 won hij de Ig Nobel prijs voor het feit dat hij 34 jaar lang iedere maaltijd fotografeerde. Door deze data met zijn bloedwaarden te combineren kwam hij tot weer een nieuwe uitvinding: een geniaal voedingssupplement. Dat Dr. NakaMats een gezonde dosis humor bezit blijkt wel uit de speech die hij gaf bij de uitreiking van de Ig Nobel prijs: "I believe long life should be longer, speech should be short".

Lees verder...

De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.

Ach, the Sound of Music, dé musical der musicals, wie herinnert zich niet die vrolijke familie von Trapp aangevoerd door Broadway- en Mary Poppins-legende Julie Andrews? Andrews die in die film zo zuiver als een nachtegaal zong en maar liefst een bereik van vijf octaven haalde.

Helaas moeten we het al een tijd doen zonder de zoetgevooisde klanken van de inmiddels 75-jarige Julie Andrews. In 1997 werden goedaardige gezwellen op haar stembanden geconstateerd en na een mislukte operatie was Andrews haar legendarische zangstem kwijt. Maar met behulp van MIT-Professor Robert Langer is er een redelijke kans dat Andrews weer kan zingen als tevoren.

Lees verder...

Elke week maakt GeenCommentaar ruimte voor een artikel van de satirische website de Speld! Nieuws zonder de 'feitish' van de reguliere media.

De Nederlandse pornoproducent Barry Velkens maakt al 26 jaar onsmakelijke porno om een gezond schoonheidsideaal te etaleren. De filmmaker en zijn acteurs distantiëren zich in een interview met Seventeen van de heersende trends in de industrie. Jonge, mooie en dunne, dan wel gespierde mensen lijken een monopoliepositie te hebben op het liefdesspel. "Ik heb vanaf het begin vadsige en/of behaarde acteurs gecast, zodat de kijker zich in de acteur kan herkennen en zich goed kan voelen over zijn eigen lichaam," aldus Velkens.

De producent vindt het verschrikkelijk om te zien hoe veel vrouwen en mannen lijden onder het huidige schoonheidsideaal. Pornofilms met alleen maar dunne mensen, veel make-up, speciale belichting en dure camera’s zijn volgens hem de hoofdschuldigen. "Ik beloof mijn kijkers vrouwen met cellulitis, spataderen en hangtieten. Echte vrouwen zonder poespas die lafjes anaal genomen worden door vadsige mannetjes van middelbare leeftijd die 'm nauwelijks omhoog kunnen krijgen," aldus de regisseur. Zijn kijkers hebben volgens de filmmaker 'zonder uitzondering een beter zelfbeeld na het zien van zijn films'.

Lees verder...

Net zoals voorgaande jaren mocht een GC-redactieduo zich weer bij het pers-corps voegen voor de opening van Cinedans 2009. Was de invloed van de crisis bij een paar andere festivals duidelijk merkbaar: bij Cinedans gaat het nog steeds bergop want in alles is dit kleine festival groter opgezet dan vorige jaren: Het festival duurt nu elf dagen, heeft een centralere lokatie rond het Leidseplein in Amsterdam en heeft een nog veel nauwere samenwerking met het Julidans festival. Naast dansfilms en -documentaires zijn installaties, lezingen, debatten en workshops te bezoeken. Het volledige programma is te vinden op de Cinedans site.

Wij zagen een selectie van de dansfilms die in het shorts-programma vertoond worden. De films verschillen van elkaar in lengte (van slechts 1 tot 20 minuten), professionaliteit en kwaliteit. Hoogtepunt was absoluut de stop-motion videoclip Her Morning Elegance van Oren Lavie, maar ook de kunstzinnige langere dansfilm Tauperlen en de zeer ontroerende liefdesverklaringen in 'Looking Forward - Man and Woman' waren erg mooi en boeiend. Een samenwerking tussen de geweldige Nederlandse band De Kift en Festina Lente Media resulteerde in de muziekvideo Beguine.

Er is al met al weer genoeg te zien en doen op dit sympathieke filmfestival en net zoals vorige jaren is er voor mensen die deze week geen tijd hebben of geen zin hebben in een dagje Amsterdam de mogelijkheid om een selectie ook elders in Nederland te zien van Groningen tot Breda. Er is dit jaar ook een internationale tour die langs China, Rusland en Zuid-Afrika trekt. Van een klein festival valt dus eigenlijk al niet meer te spreken.