"De Piratenpartij en WikiLeaks delen fundamentele waarden. We hebben hetzelfde doel: Privacy voor de burger en transparantie voor het gezag."
Volgens Rick Valkvinge, kapitein van de Zweedse piratenpartij, zijn er veel overeenkomsten tussen klokkenluiders en piraten.
09:05
GeenCommentaar heeft ruimte voor gastloggers. Vandaag een stuk van Laurens Boven, vanuit Berlijn.
In de Duitse media wordt hij de Duitse Geert Wilders genoemd: Thilo Sarrazin, lid van de SPD en lid van het bestuur van de Duitse Centrale Bank, de Bundesbank. Sarrazin betoogt in zijn omstreden boek 'Deutschland schafft sich ab' dat de immigratie van moslims de Duitse cultuur bedreigt. Hij gaat zelfs verder dan Wilders, want hij spreekt ook over de genetische verschillen tussen volkeren. De stellingen zorgen voor fel debat.
Terwijl buiten een honderdtal demonstranten luid protesteren tegen wat zij de racistische publicatie van Thilo Sarrazin noemen, is het in de zaal waar de pers- conferentie wordt gehouden afgeladen vol. Er zijn meer journalisten dan er buiten demonstranten zijn. Fotografen en cameramensen klimmen op stoelen en tafels om Sarrazin in beeld te krijgen. Servies valt op de grond. Dan neemt Sarrazin het woord en de rust keert terug.
"From investigations in the United States and in the Netherlands there has been no indication of the men's possible involvement in any criminal act."
Het enige Nederlandse nieuws van gisteren dat de buitenlandse pers haalde: de twee van terrorisme verdachte Jemeni's zijn weer vrij. Ze hadden op weg van de VS naar Jemen veel cash bij zich (dollars zijn populair in Jemen), hadden spullen aan elkaar getaped (omdat ze dan lastiger uit de koffer te jatten zijn) en namen een verdachte route (omdat United Airlines ze omgeboekt had).
De feiten lijken voor zich te spreken. Op 1 september 1939 begon met de Slag om Westerplatte, nabij de Vrije Stad Danzig, de Duitse aanval op Polen en daarmee de Tweede Wereldoorlog. Precies 6 jaar en één dag later, op 2 september 1945 kwam met de officiële capitulatie van Japan een einde aan het bloedigste conflict aller tijden. 2192 dagen na de invasie van Polen, stond de teller op iets tussen de 62 en volgens de zwartste schattingen zelfs 78 miljoen doden.
Vaak wordt de Poolse soldaat en stationschef van het Westerplatte-Gdánsk station Wojciech Najsarek genoemd als eerste oorlogsslachtoffer. Enkele minuten na de eerste salvo's vanaf het Duitse slagschip SMS Schleswig-Holstein en de landing van de eerste Duitse Stoßtruppen werd de onfortuinlijke Najsarek, die ongetwijfeld poolshoogte kwam nemen, getroffen door Duits mitrailleurvuur. Het was 4:50 in de vroege ochtend van 1 september 1939.
Toch viel het eerste slachtoffer van WO II eigenlijk al een dag eerder, in wat bekend staat als het Gleiwitz-incident.
De natuurgod Niyam Rajah woont op de top van het Niyamgirigebergte in de Oost-Indiase deelstaat Orissa, een gebergte dat al generaties lang heilige grond is voor de Dongria Kondh-stam. Daar dreigde echter verandering in te komen toen de aan de Londense beurs genoteerde multinational Vedanta, tevens eigenaar van een aluminiumfabriek in Orissa, haar oog liet vallen op de bauxietvoorraad in het Niyamgirigebergte. Logisch, want India heeft een bauxietvoorraad van 3 miljard ton en de helft daarvan bevindt zich in Orissa, evenals dertig procent van de landelijke voorraad ijzererts.
Begrijpelijkerwijs waren de Dongria Kondh fel gekant tegen het plan en zij trokken ten strijde tegen Vedanta Resources. Na jarenlang getouwtrek lijkt Delhi nu eindelijk hun stem gehoord te hebben.
In haar essaybundel Luisteren naar sprinkhanen beschrijft de Indiase schrijfster Arundhati Roy dit klassieke conflict, dat doet denken aan de film Avatar.
In april van dit jaar zorgde de onthulling van een 49 meter hoog standbeeld van brons in Senegal voor veel controverse. Het 'Monument van Afrikaanse Wedergeboorte' in Dakar, een door president Abdoulaye Wade geïnspireerd ontwerp, moet Afrika's wederopstanding uit intolerantie en racisme verbeelden. Het toont een gespierde Afrikaanse man met ontblote torso, een vrouw aan zijn zijde en een kind dat hij op zijn schouder omhoog houdt, reikend naar de zee. Onder meer Jesse Jackson en 30 staatshoofden waren aanwezig voor de officiële inwijding. Voor de bouw tekende Mansudae Art Studio, een Noord-Koreaans bouwconcern dat ongetwijfeld vooral de nodige ervaring kreeg door het oprichten van tientallen meer dan levensgrote beelden van Geliefde LeiderKim Jong-il.
Het enorme beeld in Dakar is om tal van redenen omstreden. Kritiek richtte zich vooral op de verspilling van geld voor een presidentieel prestigeproject in het straatarme Senegal, de overdreven heroïsche symboliek en de megalomane schaal. In het islamitische Senegal werd, tamelijk voorspelbaar, ook vrijwel direct een hele trits fatwa's afgekondigd. Binnen de Islam geldt namelijk een sterke traditie van aniconimse, dat wil zeggen dat men weinig gediend is van afbeeldingen van Allah of van levende wezens. Vanwege de schaarse kleding van met name de vrouw - brrr, blote benen - waren de lokale imams al snel eensluidend in hun afkeuring.
Het Senegalese Monument van Afrikaanse Opstanding past naadloos in een hernieuwde traditie van het oprichten van kolossale standbeelden, die in het Westen grotendeels onopgemerkt is gebleven.
Ja, we weten dat we veel schrijven over die moskee op bij in de buurt van Ground Zero, maar dit wilden we jullie toch niet onthouden. Jon Stewart van The Daily Show legt Fox News ongenadig met de billen bloot. De zender onthulde namelijk dat de moskee wordt gefinancierd door een "louche" Arabier, maar noemt opvallend genoeg zijn naam niet. Stewart laat zien waarom...
Ik kan me de inauguratie van Obama, een kleine twee jaar geleden, nog goed herinneren. Ik luisterde radio, in de trein, via een brakke dataverbinding van T-mobile. Je zou het bijna een nostalgisch moment kunnen noemen, ware het niet dat de dataverbinding van T-mobile inmiddels nóg brakker is. Maar dat terzijde.
Het was een historisch moment, althans zo voelde het. De eerste Afro-Amerikaanse president, en eentje met beloftes, die ons als muziek in de oren klonken. Amerika zou een wereldleider worden die het goede voorbeeld gaf, "lead by example".
Ooit was humanitaire hulp iets dat respect afdwong. Meer en meer echter zijn hulpverleners het doelwit van politieke afwegingen: ze zitten gevangen tussen westerlingen die hun werk zinloos en overbodig vinden, en strijdgroepen die in hen de handlanger van de vijand zien. Het zijn degenen die de hulp had nodig hebben, die daar onder lijden. De hulpverleners zelf bekopen het steeds vaker met hun leven. Mogelijke oplossingen leiden tot nieuwe paradoxen.
In het verleden was hulp verlenen aan mensen in nood een logisch uitvloeisel van onze humanitaire principes. We redden levens en boden noodruftigen elementaire basisvoorzieningen als voedsel, water, onderdak, medische zorg en bescherming.
Zoals John Holmes, ondersecretaris-generaal voor humanitaire zaken van de VN, het verwoordde:
‘By definition, the people who are working trying to tackle humanitarian need are working in places which are often remote, usually difficult, and very often dangerous as well, because that's where the conflicts are and that’s where the natural disasters happen.’
Die tijd van waardering lijkt echter achter ons te liggen.
Instead of handing out the welfare checks, we'll teach people how to earn their check. We'll teach them personal hygiene ... the personal things they don't get when they come from dysfunctional homes."
You have to teach them basic things - taking care of themselves, physical fitness. In their dysfunctional environment, they never learned these things."
De stinkend rijke Carl Paladino is kandidaat voor Gouveneur van New York. Paladino heeft de steun van Tea Party activisten. De tijden van Dickens herleven. Niet alleen het laissez fair kapitalisme uit de 19e eeuw, ook de sociale misstanden die daarbij hoorden komen weer helemaal terug.
Klik hier om naar het artikel te gaanZo karakteriseerde secretaris-generaal Ban Ki-moon tijdens een speciale vergadering van de Algemene Vergadering van de VN de situatie in Pakistan, dat kampt met hevige overstromingen:
‘This is what I saw: Village after village — washed away. Roads, bridges, homes — destroyed. Crops and livelihoods — wiped out.
I met many women and men with very little in the best of times, awash in a sea of suffering. They shared their fears of the next wave — the next wave of water, the next wave of disease, the next wave of destruction.
The eyes see. The ears hear. Yet, somehow, the mind struggles to grasp the full dimension of this catastrophe.
Almost 20 million people need shelter, food and emergency care. That is more than the entire population hit by the Indian Ocean tsunami, the Kashmir earthquake, Cyclone Nargis and the earthquake in Haiti — combined.
At least 160,000 square kilometres of land is under water — an area larger than more than half the countries of the world.
Make no mistake: this is a global disaster, a global challenge. It is one of the greatest tests of global solidarity in our times.’
Vandaag een wat langere documentaire.
Op 17 juli 2009 liep een jongen van 18 jaar de lobby binnen van het JW Marriot hotel in de Indonesische hoofdstad Jakarta en blies zichzelf op. Vijf anderen vonden de dood en velen raakten gewond. De Indonesische politie stelde al snel vast dat de dader Dani Dwi Permana was, een jongere zonder strafblad, die geen geschiedenis van geweld had. De vraag wat Dani dreef om zo'n daad te verrichten, hield de oudere broer van Dani, Jaka Karyana, bezig. Een jaar na de aanslag ging hij op zoek naar antwoorden.
De filmmakers Lynn Lee en James Leong volgden Jaka op zijn emotionele zoektocht om uit te vinden hoe zijn broer getransformeerd was in een suicide bomber. Meer informatie over hun beweegredenen is te lezen op Al Jazeera.
Eenieder die bekend is met het aanstekelijke nummer No More Heroes (1977) van The Stranglers weet natuurlijk het antwoord op deze vraag:
"He got an icepick, that made his ears burn." [hele tekst]
Vandaag is het precies 70 jaar geleden dat Leon Trotsky overleed. Lang voordat ik ooit van Trotsky had gehoord of in Coyoacán, Mexico Stad een bezoek had gebracht aan het huis waar hij werd vermoord, was ik dankzij The Stranglers al op de hoogte van het belangrijkste detail van de moord: namelijk het wapen waarmee Lenin's ooit gedoodverfde opvolger werd omgebracht.
Ik denk dat er in de wereldgeschiedenis weinig moorden zijn gepleegd waarbij het gebruikte moordwapen een stuk steviger in het collectieve geheugen staat gegrift dan de exacte omstandigheden van de moord. Wie was Leon Trotsky eigenlijk precies? Wat deed hij in Mexico? Waarom werd hij vermoord en door wie? Menig persoon zal op al deze vragen het antwoord schuldig moeten blijven. Voor velen is het enige brokje informatie dat in een onwillekeurige Cluedoreflex is blijven hangen het illustere moordwapen. Maar zelfs dat blijft tot op de dag van vandaag omgeven door raadselen.
De bevolking van Suriname verkoos de Mega Combinatie boven de andere partijen, waaruit de benoeming van Bouterse als president volgde . Of dit een goede beslissing is geweest moet later blijken, maar vast staat dat Suriname hierdoor internationaal enige vorm schade zal oplopen. Nederland heeft internationaal gezien een hoog aanzien als het gaat om recht en rechtspraak en heeft Bouterse veroordeeld tot een gevangenisstraf van 11 jaar voor 6 drugstransporten. Het kan niet anders dat de samenwerking van verschillende landen op het gebied van drugsbestrijding met Suriname wordt aangetast. En toevallig wordt in december een grote drugsconferentie gehouden van de Organisatie van Amerikaanse Staten. En die wordt ook nog is gehouden in Paramaribo. De VS heeft natuurlijk wel haar steun uitgesproken, maar zal terughoudend zijn om de miljarden van de 'war on drugs' aan Suriname te besteden.
Instead of “the hammer,” in the words of John O. Brennan, President Obama’s top counterterrorism adviser, America will rely on the “scalpel.” In a speech in May, Mr. Brennan, an architect of the White House strategy, used this analogy while pledging a “multigenerational” campaign against Al Qaeda and its extremist affiliates.
The New York Times heeft een scoop: een groot artikel over het opvoeren van onder Bush ingezette geheime operaties tegen terroristen, met name in Jemen.
|
|
RSS Feeds