GeenCommentaar

Niet verwijderen, alleen blokkeren:
"Evenals het geval is onder de bestaande regeling van artikel 54a Sr kan ingevolge de in het voorgestelde artikel 125p Sv opgenomen regeling alleen ontoegankelijkmaking van de gegevens worden gevorderd. Over de vraag of deze gegevens vervolgens moeten worden vernietigd, beslist de rechter."

Daarnaast is het heel goed mogelijk dat informatie in opdracht van het OM permanent gewist is.

Dat is dus niet zo.

En hoe lang gaat het duren voordat iemand achteraf gelijk krijgt? Is dat een procedure van uren, of van dagen, weken, maanden?

Ik neem aan dat dat snel te regelen is via een kort geding, maar daar ben ik niet 100% zeker van.

Het doel van de wet is duidelijk: "snelle ontoegankelijkmaking van gegevens ter voorkoming of beïndiging van strafbare feiten."
Dat is een redelijk punt, ook in een rechtsstaat. Er zit ook wel eens iemand (achteraf) onterecht een paar weken in de gevangenis om die reden.
De wet is heel simpel te verbeteren: als de rechter oordeelt dat de blokkering onterecht is, dan moet het OM een fikse schadevergoeding betalen voor de geleden bedrijfs- en reputatieschade. Dat voorkomt trigger happy officieren van justitie. Dan moet het dus wel een fikse schadevergoeding zijn, geen fooitje.

@2: Natuurlijk wel. Dat valt onder artikel 10.2 EVRM. Het gaat om dit stuk: "...die bij de wet zijn voorzien en die in een democratische samenleving noodzakelijk zijn..." Dus het moet bij de wet verboden zijn en het moet noodzakelijk zijn voor etc, etc. Daar is al enorm veel jurisprudentie over, daar verandert deze wet niets aan.

Overigens staan in dit wetsvoorstel naast dit twijfelachtig voorstel (ik vind het een twijfelachtig voorstel, maar ik probeer de hysterie wel te nuanceren) ook een aantal heel goede dingen: het wordt ook verboden gesprekken stiekem op te nemen waar je zelf aan deelneemt (tot nu toe mocht je alleen niet de gesprekken van anderen aftappen) en informatie stelen van een computer zonder dat je hemt hackt wordt strafbaar. Dat is dus allemaal betere bescherming van de privacy van de burger tegen computercriminaliteit.

Nog één ding dan: Bits of Freedom begint aan hetzelfde euvel te lijden als Greenpeace als milieubeweging. Door dogmatisch radicalisme worden ze ongeloofwaardig.

@6: Maar in het geval van de spandoek lagen dus ook geen sancties vast. Dat is nu eens een echt groot probleem in ons rechtssysteem waar iets aan gedaan moet worden: dat de overheid altijd probeert onder zijn aansprakelijkheid uit te komen en daar vaak nog in slaagt ook.

@7/@8: Wat jullie denken dat een probleem is, is dat niet:
"Van strafbaarheid is alleen sprake als het opnemen van de communicatie wederrechtelijk is. Daardoor ontbreekt de strafbaarheid in bijvoorbeeld het geval van toestemming van de deelnemers aan de communicatie, maar ook in gevallen waarin het zonder toestemming/medeweten van een van de deelnemers opnemen van de communicatie civielrechtelijk niet onrechtmatig is, bijvoorbeeld in het uitzonderlijke geval dit noodzakelijk is om misstanden aan de kaak te stellen en dit belang zwaarder weegt dan de belangen die zijn gemoeid met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de deelnemers aan de communicatie." ((pdf)

@9: Nog maar eens herhalen: het probleem is in Nederland dus vooral dat de overheid straffeloos fouten mag maken.

@10: Ik weet wel, waar dit voorstel voor gebruikt kan worden: het strafbaar maken van het downloaden van bestanden via p2p wordt met deze bewoordingen stelen. Ik denk, dat dat de bedoeling is van dit voorstel.

Dan denk je dat fout:
"Voorkomen moet worden dat het van het internet downloaden van de hier aan de orde zijnde gegevens in het algemeen strafbaar wordt gesteld. Van strafbaarheid van downloaden is alleen sprake als bijzonder bepalingen daarin voorzien. Zo is het downloaden van afbeeldingen van kinderporno strafbaar op grond van artikel 240b Sr. En het downloaden van auteursrechtelijk beschermde gegevens is, voor zover dit niet onder het “thuiskopiestelsel” in artikel 16c e.v. van de Auteurswet valt, strafbaar op grond van de Auteurswet. De vraag of en zo ja onder welke voorwaarden het aangewezen is om in de toekomst het downloaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal als onrechtmatig aan te merken of strafbaar te stellen – welke vraag aan de orde komt in kabinetsreactie op het rapport parlementaire werkgroep auteursrecht (Kamerstukken II 2009/10, 29 838, nr. 22, paragraaf 5) – is een kwestie die door het auteursrecht wordt beheerst en in dat kader moet worden bezien."

Ik vind het helemaal niet redelijk als mensen onterecht weken in de gevangenis zitten.

Het is natuurlijk heel vervelend als dat gebeurt, maar er wordt toch echt wel eens iemand na een lang proces uiteindelijk vrijgesproken. Ik zie graag je revolutionaire ideeën over hoe dit anders aan te pakken tegemoet.

@15: De opgenomen partij dient niet langer te bewijzen, dat het opgenomen gesprek wederrechtelijk is (onterecht hun belangen schaadt zonder dat daar een grotere zaak mee is gediend), maar komt bij de 'klokkenluiders' (bijvoorbeeld) te liggen.

Dat lijkt me logisch. Als jij iemands privacy schaadt door een privégesprek op te nemen en dat openbaar te maken, dan moet je daar een goede reden voor kunnen aandragen.

In de verdediging van downloaden speelt het argument, dat van stelen geen sprake is, een grote rol.

Nee. Downloaden van auteursrechtelijk materiaal mag op basis van een expliciete toestemming voor privégebruik die in de Auteurswet staat.

of illegaal ter beschikking werd gesteld, wat door de p2p gebruikers delen wordt genoemd en vroeger niet onder het auteursrecht werd veroordeeld

Openbaarmaken (dat is dus uploaden of zorgen dat anderen van je kunnen downloaden) is gewoon verboden zonder toestemming van de rechthebbenden in de Auteurswet. Altijd al geweest. Winstoogmerk heeft er niets mee te maken.

@16: "- De officier van justitie wordt zelfstandig bevoegd om strafbare gegevens van het internet te laten verwijderen."

Dat is dus (tijdelijk) offline laten halen, niet verwijderen in de zin van 'vernietigen'. Mocht de rechter oordelen dat het onterecht is, dan komt het weer online.

@17: Wanneer dat gebeurt en bewezen kan worden, is dat nu al strafbaar. Daar is geen nieuwe wet voor nodig.

Jawel, want volgens de huidige wet is het verkopen van illegale verkregen informatie geen heling, omdat digitale informatie geen goed is. Het staat allemaal keurig uitgelegd in de PDF met toelichting, die je blijkbaar nog steeds niet hebt gelezen.

@20: Als de gesprekspartners vinden, dat niets van de inhoud van het gesprek openbaar gemaakt mag worden, moeten ze dat aangeven

Wat een onzin. Als ik met iemand een privégesprek heb, dan mag ik van de veronderstelling uitgaan dat dat gesprek niet wordt opgenomen en openbaar wordt gemaakt. Wie wel wil opnemen zal dat aan zijn of haar gesprekspartner van te voren kenbaar moeten maken, niet andersom.

Deze wet maakt het mogelijk dat wel als stelen te bestempelen

Hoe dan?

Zo lang bestaat p2p nog niet, dus het is niet altijd al zo geweest.

De huidige Auteurswet is van 1914. Zolang mag het dus al niet.

Bovendien werd vroeger ook niemand aangeklaagd, die een cd een paar dagen aan een vriend uit leende en zo doende openbaar maakte.

Dat is dan ook geen openbaarmaking volgens de Auteurswet.

Dan moeten ze dat ook strafbaar stellen

En laat dat net nou net zijn wat de wet beoogt te doen!

@23: ben ik een sociopaat

Precies de groep waarop de wet zich op richt. Types die uit wraak verhitte telefoontjes met hun ex op internet zetten zodat de GeenStijl goegemeente er eens lekker om kan lachen.

Door het als zodanig in de auteurswet te bestempelen.

Je bedoelt invoering van een eventueel downloadverbod? Dat is een op zichzelf staand besluit (dat er overigens niet komt.) Ik zie echt niet in wat het met deze wet te maken heeft.

De wet gaat echter veel verder en wil veel meer zaken strafbaar stellen.

Zoals?

@22: Foto's nemen in het openbaar mag bijna altijd. Gesprekken opnemen trouwens ook, ook met deze wet. Onder bepaalde voorwaarden kan je daar bezwaar tegen maken.

@26: Je bent erg vervelend in de contramine vandaag, Pedro. Zowel hier als bij de Love Parade.

Als dit de enige groep is op wie de wet zich richt

Dat was een voorbeeld. Ik zal de letterlijke tekst hier plakken:
"Inmiddels zijn de technische ontwikkelingen zodanig voortgeschreden dat het betrekkelijk eenvoudig is om heimelijk gesprekken of andere vormen van communicatie op te nemen en vervolgens door middel van het internet breed te verspreiden. Dergelijke handelingen kunnen ingrijpende gevolgen hebben voor de slachtoffers. Hun persoonlijke levenssfeer wordt geschonden doordat gegevens, ten aanzien waarvan zij in de veronderstelling verkeren dat die uitsluitend bij henzelf en bij degene(n) bekend zijn met wie de communicatie is gevoerd, kunnen worden vastgelegd en verspreid. De kring van personen die vervolgens van de inhoud van deze gegevens kennis kunnen nemen is vrijwel onbegrensd. Daar komt bij, dat het verwijderen van deze gegevens, als deze op het internet zijn geplaatst, in de praktijk niet altijd eenvoudig is. Het is dan ook wenselijk om de strafbaarstellingen van het afluisteren en opnemen van gesprekken en het aftappen en opnemen van gegevens die door telecommunicatie of een geautomatiseerd werk worden verwerkt, te verruimen zodat voortaan (onder overigens gelijkblijvende voorwaarden) ook strafbaar is het opnemen van gesprekken en communicatie waaraan de dader zelf deelneemt."

Altijd wordt geklaagd dat overheid geen oog heeft voor de privacy van de burger. Doen ze dat wel eens, is het nog niet goed!

Als het niets met deze wet te maken heeft, hoeft dat niet genoemd te worden.

Waar de ambtenaar die het stuk geschreven heeft het hier over heeft is dat als je een wet maakt die het verbiedt gegevens te stelen van een computer waar je wel toegang tot hebt, je wel moet oppassen dat de tekst niet zodanig wordt opgesteld dat downloaden in het algemeen verboden wordt. Zorgvuldig formuleren dus! Verder geeft de ambtenaar aan dat in specifieke gevallen downloaden natuurlijk wel verboden is. Bijvoorbeeld kinderporno en bepaald auteursrechtelijk beschermd materiaal dat niet onder de thuiskopieregeling valt.Dat wordt echter geregeld in de wetten die daar over gaan.

Dat had je kunnen weten als je de moeite had genomen de PDF te lezen...

@29: Dat soort fatalisme heb ik niets mee. Het internet hangt op een paar grote sites. Als je het daar vanaf krijgt, dan weet de goegemeente het niet.

kan nu ook al wettelijk allemaal aangepakt worden

Lees die PDF toch, dan zie je dat er een aantal specifieke gaten in de wet zitten.

@33: wordt in het tweede deel klokkenluiden (of het publiceren van het verhaal of materiaal van klokkenluiders) strafbaar gesteld met een max straf van 1 jaar.

Niet waar. Publiceren van materiaal dat van maatschappelijk belang is valt onder de vrijheid van meningsuiting. De wet is bedoeld om het stelen en publiceren van bijvoorbeeld e-mails of creditcardgegevens strafbaar te stellen, ook als daarvoor geen computer gehackt is.

Het opnemen en publiceren van gesprekken uit de persoonlijke levenssfeer is al verboden

Niet waar, tot nu toe mag je gesprekken waaraan jezelf deelneemt stiekem opnemen.

Deze wet is bedoeld om dit verbod uit te breiden naar het publieke domein/de overheid.

Niet waar, zie de toelichting op de wet.

@35: Wat in het 'maatschappelijk belang' is, is altijd een punt waarover gediscussieerd kan worden. Uiteindelijk beoordeelt een rechter dat. Niet ideaal, maar een beter systeem is er niet.

@40: Een opgenomen gesprek in de privé-sfeer mag alleen gebruikt worden met toestemming van de deelnemende partijen.

Mag alleen gepubliceerd worden. Stiekem opnemen en bewaren in een archief, waar het uit gestolen of gedownload kan worden mag wel.

Het publiceren van creditcardgegevens en de andere vormen van computergerelateerde misdrijven is onder de huidige wetgeving al strafbaar.

Maar weer even knippen en plakken:
"Gebleken is dat het niet mogelijk is een persoon te vervolgen
voor “heling” van gegevens die door middel van computervredebreuk uit een computer zijn gekopieerd. Het College van procureurs-generaal heeft – bij gelegenheid van de consultatie over het ontwerp van het aan de Wet van 12 juni 2009, Stb. 245 ten grondslag liggende wetsvoorstel – aandacht gevraagd voor de onmogelijkheid iemand te vervolgen voor het “helen” van dergelijke gegevens (Kamerstukken II 2007/08, 31 386, nr. 3, blz. 2). Bij verschillende gelegenheden is gebleken dat behoefte bestaat aan een dergelijke mogelijkheid. Dit betrof volgens het College onder meer een geval waarbij gegevens door computervredebreuk uit een emailbox waren gekopieerd, en vervolgens aan een derde doorgegeven. Deze derde heeft de gegevens, ondanks dat vrijwel vaststond dat hij moest weten dat zij door misdrijf waren verkregen, in ontvangst genomen en door middel van het internet gepubliceerd. Omdat het in deze zaak om (gekopieerde) gegevens ging, en niet om een goed, kon deze derde niet strafrechtelijk aansprakelijk worden gesteld voor heling van een goed. De hacker van de gegevens kon worden vervolgd wegens computervredebreuk (artikel 138a Sr). Inmiddels hebben ook andere gevallen in de media de nodige aandacht gekregen, zoals de publicatie op het internet van door computervredebreuk verkregen digitale naaktfoto’s van een bekende presentatrice. Naar aanleiding van dit geval zijn Kamervragen gesteld over de noodzaak om “heling” van gegevens strafbaar te stellen."

Het publiceren van maatschappelijk relevant materiaal is idd nog legaal, maar na aanname van het huidige wetsvoorstel niet meer.

Jawel. Zie artikel 10.2 EVRM en de jurisprudentie daarover:
"Artikel 10 lid 2 van het EVRM staat toe dat er een beperking kan worden gesteld aan de uitingsvrijheid, maar dat deze beperking noodzakelijk moet zijn in een democratische samenleving. Alleen wanneer er sprake is van een zwaarwegend maatschappelijk belang kan een inbreuk op de vrijheid van meningsuiting gerechtvaardigd zijn." (pdf)

Er staat geen woord in over eventuele beperkingen, het wordt in alle gevallen strafbaar.

Dat is niet waar, de beperking zit hem in het woordje 'wederrechtelijk'. Staat ook gewoon weer in de toelichting:
"Van strafbaarheid is alleen sprake als het opnemen van de communicatie wederrechtelijk is. Daardoor ontbreekt de strafbaarheid in bijvoorbeeld het geval van toestemming van de deelnemers aan de communicatie, maar ook in gevallen waarin het zonder toestemming/medeweten van een van de deelnemers opnemen van de communicatie civielrechtelijk niet onrechtmatig is, bijvoorbeeld in het uitzonderlijke geval dit noodzakelijk is om misstanden aan de kaak te stellen en dit belang zwaarder weegt dan de belangen die zijn gemoeid met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer van de deelnemers aan de communicatie."

Maar kijk ook eens wat er nu precies aan de wet verandert:
139a, eerste lid, oud:
"Met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft hij die met een technisch hulpmiddel een gesprek dat in een woning, besloten lokaal of erf wordt gevoerd opzettelijk:
1 anders dan in opdracht van een deelnemer aan dat gesprek afluistert;
2 zonder deelnemer aan dat gesprek te zijn en anders dan in opdracht van zulk een deelnemer opneemt."

139a, eerste lid, nieuw:
"Met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de vierde categorie wordt gestraft degene die opzettelijk en wederrechtelijk met een technisch hulpmiddel een gesprek afluistert of opneemt dat in een woning, besloten lokaal of erf wordt gevoerd."

@42: die strikt technisch gesproken geen dief was, de gegevens waren zonder wachtwoord door hem vanuit zijn eigen woning toegankelijk

Kijk, mooi dat die lacune dan toch wordt aangepakt.

civielrechterlijk aangepakt konden worden.

Civielrechtelijk is voor veel mensen toch een drempel, omdat je dan zelf een advocaat moet regelen. En dan gaat het uiteindelijk alleen om geld; als het in het strafrecht komt, dan kunnen de grote creditcardhelers ook een taak- of gevangenisstraf krijgen.

Letterlijk schrijft men

Dat stuk gaat over de oude situatie. De uiteindelijk conclusie op het einde van die pagina is: "Aan een structurele behoefte aan specifieke rechtsbescherming moet structureel worden voldaan, en daarom verdient een specifieke strafvorderlijke rechtsgang de voorkeur." Kort gezegd: de wetgeving op dat moment voldoet niet, er moet nieuwe wetgeving komen. De aanbeveling daarvoor staan in hoofdstuk 7.2 vanaf pagina 43. Daar zie ik bv staan:
"Het betrekken van de inhoudsaanbieder in de NTD-procedure, geïnspireerd door de
DMCA-procedure uit de VS: de ISP notificeert bij ontoegankelijkmaking de
inhoudsaanbieder, waarop deze binnen een bepaalde termijn kan protesteren met argumentatie dat het materiaal rechtmatig is. De ontoegankelijkmaking wordt dan opgeheven totdat een definitief rechterlijk oordeel is verkregen over de onrechtmatigheid van het materiaal."
en "Een regeling voor schadevergoeding voor rechtmatig materiaal dat, voortvloeiend uit een
bevel van de OvJ, tezamen met het desbetreffende onrechtmatige materiaal
ontoegankelijk wordt gemaakt."

@43: Staat ook de in de aanbevelingen van dat 2007 rapport:
"Art. 54a Sr kent geen beperking tot bepaalde soorten delicten. Het is echter ondoenlijk
voor het OM om voor ieder feit dat onder enige strafbepaling valt ontoegankelijkmaking
te bevelen. Dat betekent dat een richtlijn ontwikkeld moet worden die aangeeft voor
welke (typen) delicten een bevel van de OvJ gewenst is. Onder andere de volgende
aanknopingspunten zouden daarbij gehanteerd kunnen worden: 1. de mate waarin
duidelijkheid bestaat over de strafbaarheid van een informatieaanbod, 2. de mate waarin
OvJ nadere handelingen moet verrichten voor het bepalen van de strafbaarheid van een
informatieaanbod, 3. de ernst van het toegankelijk zijn van het materiaal op het Internet,
4. de te verwachten effectiviteit van het ontoegankelijkmaken in relatie tot het
‘boemerang’-effect dat het materiaal elders in veelvoud weer opduikt."

Ik moet @42 wel gelijk dat de minister alle waarborgen die dat rapport voorstelt en met de meest botte versie die hij verzinnen kon komt.

@45: Ben ik 100% met je eens.

@46: en niet met een wet komen die veel breder is dan dat.

De wet is niet 'veel breder'. Jij interpreteert hem alleen veel breder op een manier die volgens Arnoud Engelfriet de giecheltoets niet doorstaat.