Balkenende: blunders en hypocrisie

Jan Peter Balkenende is een gelovig man. Jan Peter Balkenende is de minister-president van ons land. De minister-president van ons land is de minister-president van alle Nederlanders.
Tot zover niets nieuws, hoor ik u zeggen, maar pas op: onderschat de invloed van Balkenendes geloof op zijn functioneren niet! Het lijkt er zelfs sterk op dat het geloof van Balkenende verhindert dat hij de minister-president van alle Nederlanders is. En dat leidt volgens mij vrij eenvoudig tot de conclusie dat Jan Peter Balkenende maar beter geen minister-president kan zijn.
Balkenendes Hour of Power
De aanleiding voor deze stelling ligt in de recentste aflevering van het evangelistische programma "Hour of Power" (zie hieronder een deel van de uitzending), waarin een zeer vrolijk ogende presentator Balkenende mocht interviewen over zijn geloof en de invloed daarvan op de politiek. Dat gesprek zou in se niet een groot probleem moeten zijn, iedereen is immers vrij om ideeën (al dan niet over een bepaald geloof) uit te wisselen, maar in de uitzending vielen twee dingen erg op. Ten eerste was het antwoord op de eerste vraag nogal curieus:
V: "Waar komt het fundamenteel op aan bij u?"
A: "Fundamenteel is wat mij betreft natuurlijk mijn eigen geloof. Omdat je zonder het geloof ook niet kunt functioneren. Maar dat hoef ik de kijkers van Hour of Power niet duidelijk te maken."
Laten we vooral niet te lang stilstaan bij de merkwaardige premisse waarop het geloof van Balkenende gefundeerd is (als hij wel goed zou kunnen functioneren, zou hij dan niet meer geloven? Heeft hij het weleens geprobeerd?), dat is zijn eigen zaak. Toch is het wel díe zin die irriteert: betekent die zin namelijk niet dat het niet-gelovige deel der natie niet of niet goed functioneert? Natuurlijk mag Balkenende er zo'n middeleeuwse mening op nahouden, maar hij dient wel rekening te houden met de moeilijke, zo niet onmogelijke, scheiding tussen de persoon Balkenende en de premier Balkenende. Zoals hij verderop in het gesprek ook zegt: "Premier ben je zeven dagen per week, 24 uur per dag."
Heeft premier Balkenende daar genoeg rekening mee gehouden? Het antwoord kan alleen een helder nee zijn, waarmee ik tot mijn tweede bezwaar kom. De opnames van het programma vonden plaats in het Catshuis, ontvangstruimte voor de regering en ambtswoning van de minister-president (dus niet privéwoning van Jan Peter Balkenende). De vraag is nu of de overige kabinetsleden wisten van deze opnames, of ze wisten wat hun primus inter pares ging verkondigen. Het lijkt immers niet meer dan redelijk om aan te nemen dat wat op die locatie door kabinetsleden wordt uitgesproken kabinetsbeleid is: het kabinet spreekt immers met één mond.
Hypocrisie
Dat het kabinet met één mond dient te spreken, is iets waar Balkenende vooral aan lijkt te memoreren als het hem goed uitkomt. Waar hij eerst nog reserves had bij het wekelijkse gesprek van de Minister van Financiën, bang als hij was voor partijpolitieke praatjes daar, maakt hij nu zelf praatjes over geloofszaken, op een plek en in een functie waar dat een faux pas is. Het is hypocrisie ten top.
Bij herhaling overigens: Balkenende berispte Wouter Bos twee weken geleden nog, toen die laatste zei te hopen dat Barack Obama de Amerikaanse president wordt. "Het kabinet heeft geen voorkeur voor een Amerikaanse presidentskandidaat" heette het toen. Maar is er nog iemand die zich de openlijke steun van Balkenende aan CD&V-trekker Leterme kan herinneren? Hoe ze gezamenlijk op het podium stonden na een toespraak van Balkenende?
Kerk en staat: symboolpolitiek?
Maar los van deze politieke schermutselingen, die vooral aangeven hoe het met het onderlinge vertrouwen gesteld is, is het scheiden van de religieuze persoon Balkenende en het ambt minister-president niet Balkenendes grootste verworvenheid. Bij herhaling geeft Balkenende voorkeur aan het uiten van zijn geloofsovertuiging boven de regels van het ambt, boven de ondeelbaarheid van het volk en het land.
Het is inmiddels duidelijk waar coalitiepartner ChristenUnie staat (weinig verwonderlijk), maar het zou informatief zijn om te weten wat het standpunt van de overige partijen (vooral PvdA natuurlijk) is. Sterker, juist over deze zeer principiële zaken mogen we een antwoord verwachten.
Misschien lijkt het allemaal wel symboolpolitiek. Maar laat me die stelling beantwoorden met een wedervraag: denkt u dat de hierboven beschreven misstappen door onze minister-president symbolisch bedoeld zijn?
Update: De PvdA gaat om opheldering vragen met kamervragen. Dit gebeurde opvallend snel na grote aandacht voor de actie van het weblog De Zwijger.
11:22 



